10 mei 2012 bezoek aan de Supportbeurs in Utrecht

Het was dit jaar weer zover de Support Beurs in Utrecht. Eens in de 2 jaar gedurende 4 dagen weer feest in de jaarbeurs. Dit was mijn derde keer dat ik er naar toe ging.

Om 08.50 uur begon mijn reis per trein naar Utrecht. Want waarom moeilijk doen met de auto als ik lekker met mijn scoot mobiel met de trein kan gaan en wat helemaal belangrijk is… ik kan zelfstandig gaan en heb hierbij niemand nodig die me voort duwt.


In Eindhoven had ik met Rian afgesproken, zij was nog nooit met de trein geweest dus had haar beloofd samen te gaan. De reis liep deze keer voorspoedig (heb het helaas ook regelmatig anders gezien met de NS) maar voor Rian zeker wel zo fijn dat alles deze keer vlekkeloos verliep haha.


Aangekomen in Utrecht regende het. Leve de scoot mobielen want wij sjeesden vol gas naar de ingang van de Jaarbeurs wat een lol.


We kregen een badge waar je naam op stond en die bij sommige stands nodig waren om te scannen voor bepaalde product informatie.


Ik had een afspraak gemaakt bij de ontwerp stand dus deze moesten we nog even zoeken. Daar aangekomen had ik een idee om een houder aan mijn kushall te maken waar tijdens een concert mijn pilsje in kon worden gezet en het liefst nog koud ook nog haha. Na wat brainstormen heb ik ze alleen gelaten om te ontwerpen en gingen wij weer verder met onze tocht.


Een groot aanbod op het gebied van vakanties, zoals aangepast zeilen, een zorghotel in Suriname en noem maar op er was keus genoeg. Suriname staat ook nog hoog aan mijn lijstje dus wie weet.


Om 12.00 u had ik afgesproken bij het terras tussen hal 7 en 8 om mijn prijs in ontvangst te nemen.

Met de wedstrijd I love Support heb ik een gave IPAD gewonnen en wat ben ik daar gelukkig mee. Ook werd ik nog verrast met een mega grote bos roze bloemen. Geweldig echt mijn lievelingskleur, ik ben nooit zo van de bonte kleuren in een boeket doe mij maar wit of roze LOL.


Huppetee op naar de volgende hal waar ik een aangepaste auto ben gaan uitproberen, of mijn scoot mobiel er in kan. Want mijn oude autootje is ook alweer van 1995 dus je weet maar nooit wanneer hij het begeeft. Maar hopelijk gaat hij nog even mee. Bij de volgende auto wil ik dan wel liefst eentje waar ik mijn scoot mobiel in kan mee vervoeren. Helaas vond ik het buiten een beetje een chaos en wist je niet goed wie bij welke auto hoorde, dus dat heb ik maar opgegeven.


Daarna bij de stand van Invacare op de foto gezet door Monique Velzenboer. Een fotografe in een rolstoel. We stonden echt in een file opgesteld allemaal scoot mobielen achter elkaar wachtend netjes op hun/haar beurt. Ondertussen lekker koekjes eten van de schaal. Want drinken en broodjes waren er bij diverse stands verstrekt echt super geregeld heel netjes allemaal dat zie je toch niet gauw meer, zelfs niet meer op de huishoudbeurs chapeau hiervoor.

Bij Huska een gave fiets uitgeprobeerd een echte Amerikaanse trendy driewieler. Helaas was het prijskaartje behoorlijk hoog en te hoog voor mijn portemonnee maar hij fietste heerlijk. Hier zou ik wel mee op straat durven.

Op naar de racewagens want daar kon je ook mee op de foto! Ik werd eerst in een lift getakeld (weet ik ook eens hoe dat voelt) En daarna in een sportmodel neergezet. Dat was me wat je lag er gewoon in haha.

Om 17.00 u ging de beurs dicht. Na een hele rugzak vol informatie en mijn bos bloemen die ik ben gaan ophalen zijn we de stad in gegaan. Nog even shoppen. Vele mensen riepen om de bloemen hij paste amper in mijn mandje. Om 20.38 u hadden we de trein richting huis.

Het was een lange vermoeiende dag maar ik heb er weer van genoten en het was het me zeker waard om de dagen er na weer rustig bij te komen.

Supportbeurs organisatie bedankt voor al jullie inzet en tot over 2 jaar!!


Liefs, Mirjam

I LOVE SUPPORT

Na dagen, uren werken heb ik hem eindelijk af.. mijn i love support poster op mijn blog!

Ik had besloten mee te doen maar had zoveel ideetjes in mijn hoofd dat ik op den duur door de bomen het bos niet meer zag haha. Maar dit is het geworden, ik hoop dat jullie het iets vinden. Ik heb alles getekend met Illustrator.

Waarom ik van de Support Beurs houd lijkt me duidelijk. Ik begin al met de eerste voorbereidingen. Dat is de NS bellen dat ik graag met de trein mee wil naar Utrecht samen met een vriendin.

's Morgens in alle vroegte vertrekken en op naar Utrecht. Daar is het gevoel van thuis komen, het kletsen met lotgenoten, nieuwe dingen uitproberen. Maar ook veel gezelligheid, lol, etc. echt een dagje uit.

's Avonds dan weer met de trein naar huis, moe maar voldaan en met een tas vol informatie en leuke gadgets bij diverse stands.

Dat is voor mij de I LOVE SUPPORT DAG en ik kijk er elke 2 jaar weer naar uit!!!

Tot in de week van 9 - 12 mei a.s. dan gas ik daar op mijn scootmobiel weer mooi rond.

Lieve groetjes Mirjam

Laatste dagje Swimcup alweer

Afgelopen donderdag ben ik weer begonnen met het meehelpen als vrijwilligster bij de Swimcup in Eindhoven.
Dit soort evenementen zijn altijd wel gezellig en mooi om naar verschillende wedstrijden te kijken.
Dit toernooi ben ik steward, ik bewaak de zwembad deur haha. Ze mogen dan niet meer het zwembad inkomen alleen de paralympische zwemmers.


Ik ben zelf grotere toernooien gewend, denkend aan de WK paralympische spelen in 2010 en afgelopen januari nog met het EK waterpolo. 
Deze is wat rustiger, maar niet minder gezellig.


Over een maand is er weer een groot evenement dan is het schoonspringen ook daar wil ik natuurlijk weer graag bij zijn.


Nou fijne zondag allemaal!

Ik met mijn 2e bossie tulpen, gekregen van een Mark Evers een Paralympische zwemmer.

Lieve groetjes, Mirjam

het is niet wat het is Bart peeters

Hier krijg ik altijd zo'n kippevel van dit nummer. Zo mooi, zo intens en voor mij herkenbaar.....

Dank je wel Bart voor je mooie muziek!

Is bloggerland weer verandert?

Dacht ik het net een beetje onder de knie te hebben dat bloggen, verandert er weer een boel. Dingen die ik niet tot goed meer kan lezen en er maar half opstaan zo raar.

Ik kwam al thuis met een boekje van de bieb, hoe om te gaan en te werken met de blog en er muziek en zo op te leren zetten, maar het gaat zo traag allemaal.

Ben benieuwd naar tips van jullie want dit is een bult ergernis! En daar heb je ook niks aan, aan een bult haha. Hij slaat tussendoor ook op zodat je niet verder kan typen hebben jullie daar ook last van? Ik typ dan nu eerst mijn verhaaltje maar in word zodat ik hem later in 1 keer over kan zetten naar de blog, maar ik neem aan dat dit de bedoeling niet kan zijn??

Het is vandaag maar een triest 2e paasdagje hé, lekker binnen zitten en struinen over internet, bezig zijn met wat grafische werkzaamheden en tussendoor een beetje opruimen daar hou ik me nu maar mee bezig.

Iedereen nog een fijne dag toegewenst en tot de tips!! Wie weet hebben jullie nog een duidelijke link gevonden voor mij waar ik dingen kan lezen hihi.

Lieve groetjes, Mirjam

Mijn enkel is ingetaped

Al een paar weken heb ik last van mijn rechtervoet. Ik ben geboren met Cerebrale Parese, Letterlijk vertaald betekent het hersenverlamming. Het geeft aan dat een deel van de hersenen door een beschadiging niet of anders functioneert dan normaal. Bij mij is dit vermoedelijk gebeurd tijdens mijn geboorte. Cerebrale Parese is een verzamelnaam voor allerlei beschadigingen in het zenuwstelsel die afwijkingen geven in de aansturing en kracht van de spieren en spiertonus (=spierspanning). Het gevolg hiervan is dat een mens minder makkelijk kan bewegen en soms armen en benen niet helemaal kan strekken of buigen omdat de spanning in de spieren te hoog is.

Ik heb het voornamelijk aan mijn rechterkant, arm en been, dit noemen ze hemiplegie en ik heb ook een diplegie dat wil zeggen dat je het aan de onderkant van lichaam hebt, de benen dus. Bij mij is dat dus rechts maar ook een beetje links maar in veel mindere maten. Wel is mijn goede been zoals ik het noem al ouder dan ik zelf ben haha. Namelijk al rond de 70 dus lieve mensen ik mag met pensioen :). Mijn linkerbeen is zo oud omdat deze natuurlijk veel harder moest werken dan rechts.
Zelf heb ik er nooit zo mee gezeten toen ik jonger was maar nu ik ouder ben ga ik me hier toch meer voor interesseren. Ik merk dat een stuk zelfacceptatie best wel eens lastig is. Zeker nu ik zoveel ben afgevallen kan ik gave kleren aan maar nog steeds met orthopedische schoenen eronder grrr. Wel heb ik ondervonden dat ik over volwassenen met Cerebrale Parese maar moeilijk informatie kan vinden. Op internet gaat het voornamelijk over kinderen maar ik vind natuurlijk Cerebrale Parese bij volwassenen wel belangrijk.


Cerebrale Parese bij volwassenen
Mensen met Cerebrale Parese werden vroeger niet ouder dan 15 of 20 jaar. Mede dankzij de technische en medische vooruitgang van de laatste 30 jaar, is de levensverwachting tegenwoordig veel hoger.


Mensen met spasticiteit zijn zich meer en meer gaan ontwikkelen als zelfstandige individuen met eigen wensen en mogelijkheden en zijn geïntegreerd in de hedendaagse maatschappij. Dit brengt met zich mee dat er tal van vragen zijn ontstaan over oud(er) worden met Cerebrale Parese.


Het verouderingsproces
Ouder worden is een biologisch proces dat zich voltrekt in alle levende organismen en dus in ieder mens.
Dit proces gaat gepaard met een aantal symptomen: minder goed zien en horen, minder kracht hebben, langzamere bewegingen en handelingen door een trager informatieverwerkingsproces. Ook de coördinatie tussen zicht en handen (veters strikken, hemd dichtknopen) is minder makkelijk naarmate men ouder wordt. Dit komt omdat ons lichaam in een continu proces van opbouw en afbraak van cellen verkeert.
Cellen delen en reproduceren zich, sommige cellen sterven af. het aantal keer dat cellen kunnen delen is genetisch voorgeprogrammeerd. Normaal gesproken start dit proces van verouderen rond de middelbare leeftijd (± 45 jaar).

Cerebrale Parese en ouder worden
Cerebrale Parese wordt beschouwd als een aandoening die in de loop van de jaren niet verergert.
De beschadiging van de hersenen die de spasticiteit veroorzaakt, blijft constant. Er kan wel een teruggang in de lichamelijke conditie optreden, en het lichaam kan te maken krijgen met kwalen en ziekten die zich bij anderen pas op veel oudere leeftijd openbaren. De oorzaak hiervan ligt in het feit dat mensen met Cerebrale Parese hun spieren op een andere manier gebruiken dan andere mensen.

Maar goed fijn is het niet en mijn rechtervoet is gezegend met wat ze noemen een spitsstand, (ik loop met rechts zonder schoen op mijn tenen). Het lijkt soms net een banaantje zo krom is die of als een kommavoetje zoals de dokter het vroeger noemde. Maar nu, omdat ik last heb van een spier in mijn enkel, die strak staat, willen ze nu middels tape proberen deze spier wat rust te gunnen en hem nu uit de spitsstand te halen. Fijn is het niet en nu merk je pas hoe krachtig spasmen kan zijn want hij wil natuurlijk telkens terug in die spitsstand.


Ik dacht om het maar wat leuker te maken lak ik mijn nagels met paars, dan ziet het er wat zonniger uit.
Hopelijk helpt het want het is een zeur pijn en alles wat ik niet wil zijn is een zeur hahaha.

Ik hoop dat julllie dit een interessant stukje blog hebben gevonden. Schroom je niet om een berichtje achter te laten met je reactie of als je nog vragen hebt ze gewoon te stellen!

Lieve groetjes, Mirjam

Rotary in de Kunst te Eindhoven

Afgelopen weekend organiseerde de Rotaryclub Eindhoven-Veldhoven een kunstbeurs in het Evoluon ten bate van Stichting "Heppie". http://www.heppie.nl/

De Rotary is een wereldwijde organisatie van serviceclubs. Zij telt circa 1,2 miljoen leden, verspreid over meer dan 31.000 clubs in 162 landen. Inmiddels telt Rotary Nederland ruim 19.000 leden in 435 clubs.

 Rotary is niet religieus of politiek geëngageerd. De doelstelling van Rotary komt kernachtig tot uitdrukking in haar lijfspreuk: ‘Service above self’. Bij Rotary betekent dit dat je dienstbaar wilt zijn aan de samenleving en dit in de praktijk ook zichtbaar wilt maken.
Elk jaar opnieuw realiseert Rotary legio grote en kleine projecten, ik heb zelfs gelezen dat ze 2 jaar geleden ook iets voor de Zonnebloem hebben gedaan.

Maar goed ik ben samen met mijn vriendin Laurie daar naar toe geweest. Ik vond het erg mooi. Eerst zijn we naar boven gegaan met de lift zodat we een goeduitzicht hadden over het Evoluon met de verschillende verdiepingen.

Uitzicht bovenin

Daarna gingen we 1 etage lager om rond te lopen. Je had er verschillende schilderijen en kunst objecten. Om jullie een indruk te geven hier wat foto's die ik heb genomen.

De eerste 3 schilderijen zijn gemaakt door Theo Baars

"In zijn werk schijnt altijd de zon"

Net als zijn grote voorbeeld Piet Mondriaan is het spel van lijnen en vlakken essentieel in het werk van Theo.

 Dit schilderij zag ik boven al en wilde ik graag van dichtbij bekijken

Dit vond ik ook een prachtige techniek, duizenden vlakjes en stippeltjes vormen een magnifiek schilderij 

Laurie keek naar deze 3 luik, wat een prachtige kleuren gemaakt door Theo Baars.

  

Dit beeld vond ik echt te gek, gemaakt in zoveel bewegingen maar ik weet helaas

niet meer van welke gallery deze was sorry.

 

Bij de stand van "De Kliuw" uit Heeze zag ik deze prachtige beelden staan.

.

 Dit leek wel een engel vond ik

En deze vond ik prachtig met de kleuren en je kan er heel veel in zien als je lang kijkt en helaas weet ik deze gallery ook niet meer.

Ik vond het jammer dat ik geen statief had en heb want dan had ik nog wat beter kunnen fotograferen. Foto's maken vanuit een zitstand (rolstoel) geeft toch een heel ander perspectief.

Rotary-club Eindhoven-Veldhoven, bedankt voor deze leuke middag. Ik hoop dat jullie weekend geslaagd is geweest. En fijn dat jullie je zo in zetten voor "Goede Doelen".

Lieve groet, Mirjam