woensdag 29 oktober 2014

Vandaag de Light Drive testen op het revalidatiecentrum

Deze week heb ik twee spannende dagen waarvan vandaag er eentje was.

Al maanden ben ik bezig om via de gemeente een Light Drive aan te vragen. Nu vraag je je wellicht af wat een Light Drive is. Wel dat is een lichtgewicht afneembare elektrische aandrijving, voor mijn handbewogen rolstoel.

Dit is een voorbeeld van de Light Drive en niet mijn eigen stoel


Even wat tekst geleend van de site Mobility & you en in de 'ik' vorm omgezet.

Enkele voordelen voor mij
  1. OpsommingstekenMet de Light Drive heb ik de elektrische rolstoel altijd bij de hand; de motor kan perfect achtergelaten worden in de auto en wanneer nodig, is hij te plaatsen in 20 seconden! (ik heb er nog wel even wat meer tijd voor nodig haha).
  2. OpsommingstekenWielen wisselen is niet nodig, de aandrijving koppel ik eenvoudig in de voorgemonteerde beugels. (De afmetingen of opvouwmogelijkheden van de rolstoel veranderen door deze beugels niet.)
  3. OpsommingstekenDe Light Drive past op nagenoeg alle handbewogen rolstoelen met 24” of 22” wielen. Dus ook wanneer er een nieuwe rolstoel verstrekt wordt, kan de Light Drive weer gemonteerd worden.
  4. OpsommingstekenIn de vrijloop stand kan ik handbewogen rijden (maar dat lukt me niet en heb ik nooit gekund ivm spasmen in mijn rechterarm).
  5. OpsommingstekenDe Light Drive ontlast de schouders en armen en voorkomt overbelasting.
  6. OpsommingstekenHet blijft altijd mogelijk te kiezen voor handbewogen rijden. (Of voor iemand om mij als een koningin rond te rijden lol).

    Maar goed ik moest om 11.00 uur op Blixembosch zijn en daar had ik een afspraak met Nienke
    mijn ergo-therapeut en met Erik Tobe van Medical Sunrise. 

    Lopend ging ik achter mijn eigen rolstoel, tja je moet toch wat als je er zelf niet mee vooruit komt 
    naar binnen en ze stonden al op mij te wachten. Op naar de paskamer. Het was een best wel grote 
    rolstoel en ik zelf heb een kleine sportieve dus dat was wel even een verschil. Maar daar even 
    doorheen kijkend werd mij uitgelegd hoe de constructie werkt. En toen mocht ik het uitproberen. 
    Eigenlijk was het een 'eitje' en mijn slapeloze nacht of dit wel ging lukken had dus niet gehoeven. 


    Hier zie je alles op het plaatje, links de accu in het midden de aandrijving en rechts ligt
    hiervoor het anti kiep wiel zodat ik niet omdonder en een halve salto ga maken.


    En zo ziet het eruit als alles gemonteerd aan elkaar vast zit. Natuurlijk monteer je alles aan de stoel 
    en niet zo maar dan heb je wel een beeld erbij.

    En toen werd het tijd voor een testrit. Behendig reed ik het kamertje uit, de vrijheid tegemoet. 
    Natuurlijk is dit voor mij weer een stap. Ondanks dat ik nooit zelfstandig rolstoel heb kunnen rijden 
    en altijd een 'duwer' nodig had is het toch een vorm van inleveren voor mijn gevoel het meer in de 
    stoel zitten is toch wel een feit.

    Ik ben al meer dan een half jaar bezig om dit voor elkaar te krijgen bij de Gemeente maar telkens 
    waren er weer nieuwe vragen. Zo hadden we eerst alles al uitgezocht op het revalidatiecentrum. 
    Toen wilde de gemeente weer een onafhankelijk advies. Dat advies kwam positief voor mij uit de 
    bus maar weer waren er vragen voor de gemeente. Eigenlijk wil de gemeente mij in een vaste 
    elektrische rolstoel hebben maar dat wil de revalidatie arts niet omdat ik daar te passief van word en 
    ze juist wil dat ik nog blijf bewegen. Dus dit is een mooie tussenstap.

    Er wordt vandaag weer een verslag geschreven door Nienke en deze wordt terug gekoppeld naar het 
    advies bureau van de gemeente en dan op hoop van zegen.

    Tot zo ver de Light Drive. Maar aanstaande vrijdag is het zo ver de APK keuring van mijn auto. 
    Het blijft spannend komt hij er door of niet. Voor mij zou het wat lucht geven omdat ik de bus nog 
    niet voor elkaar heb. En ik wil de winter ook nog graag door. 

    Dus ik blijf hoop houden want ik kan mijn ouwe 'frikandelleke' nog niet echt missen we hebben 
    zoveel lief en leed doorgebracht samen. Hele uitdagingen ben ik aangegaan met mijn auto. Alleen 
    naar mijn broer in Zwitserland gereden, hij heeft me in die 19 jaar nog nooit in de steek gelaten. Ik 
    hoop nu ook nog niet.

    Nou geen idee wie mijn blog leest maar soms is van je afschrijven ook wel fijn.

    Lieve groetjes, Mirjam










Geen opmerkingen: