vrijdag 12 december 2014

Doove Mobility, zo mobiel zijn ze nie(t)....

Ongeveer een anderhalf jaar geleden is onze gemeente overgestapt naar een andere leverancier. Omdat dit een goedkopere oplossing was. De vraag is echt, 
is dit de beste oplossing???

De ellende begon al met mijn scootmobiel. Ik had een gloednieuwe van de welzorg, helemaal op mij aangepast met hand- en voetgas. Een super kar!
Dit hulpmiddel en ook mijn rolstoel moest worden ingeleverd en ik zou andere voorzieningen krijgen van de firma Doove.

Vorig jaar kwam er hier een adviseur op huisbezoek. Hij ging zitten en vond zijn i-pad kennelijk belangrijker  dan mij, want hij was alleen maar online aan het bekijken naar wat er in depot stond voor een tweedehands scoot. Nu heb ik  geen problemen met een tweedehands goede voorziening maar uuhh wat zou ik er voor terug krijgen dacht ik.

Toen stelde ik hem nog een vraag omtrent een rolstoel: Namelijk wat is het verschil tussen een Kushall en een Quickie rolstoel. Ik ga er vanuit dat een gespecialiseerde adviseur in zijn vakgebied mij haarfijn kan vertellen wat dat is. Ik kreeg echter als antwoord: ja wat is het verschil tussen een BMW en een Mercedes…. Ik was echt met stomheid geslagen. Weer zo’n onbeholpen boer die niet weet hoe hij met mensen om moet gaan?? Misschien is een cursus communicatie iets voor deze man?

Maar ik zou Mirjam niet zijn als ik dit over mijn kant zou laten gaan. Ik heb met de gemeente contact opgenomen en zij adviseerden mij om een klachtenbrief te sturen naar de firma Doove. Zo gezegd zo gedaan echter…. Duurde het nog een eeuwigheid voordat ik na de volgende klachtenbrief een reactie kreeg.

De scootmobiel werd geleverd… van een goedwerkende scootmobiel naar een scootmobiel waar ik echt niks mee kon. Totaal niet was aangepast aan mijn behoeftes. De druppel die de emmer deed overlopen was dat ik bij de kassa van de supermarkt op mijn scoot balanceerde om zo mijn boodschappen uit de mand op de band te leggen. Toen ik dat had gedaan en ging zitten bleef mijn handtas aan mijn rechter handgas hangen en stoof de scoot naar achteren… tegen mensen aan! Uiteindelijk kwam deze samen met mij tegen de muur tot stilstand, want tjaaa ik ben linkshandig….

Er kwam een nieuwe adviseur op bezoek die zei: ‘Jaaa maar dat is geen goede voor u mevrouw de Jonge’. Ik zei: “Nee dat had ik u ook wel kunnen vertellen.’ 
Er kwam dus weer een trophey die ik eerst had, dacht ik….. want toen ze hem kwamen afleveren was deze scoot te vies om aan te pakken. Hij was van 2005 had behoorlijk wat kilometers op de teller staan, de vering was kapot en hij hing met ductape aan elkaar. Een voetgas daar deden zij niet aan want dat kon niet op deze scootmobiel! Aangezien ik niet voor 1 gat te vangen ben, ben ik natuurlijk teruggegaan naar Welzorg en heb hen vertelt dat het absoluut mijn keuze niet was om weg te gaan bij ze. Maar dat ik zelf van hen destijds een trophey met hand- en voetgas heb gehad. Zij alle papieren uitgeprint en ik weer terug naar de gemeente.

Wederom een klachtenbrief naar de gemeente en naar Doove dat ik geen genoegen nam met een oud aftandse scootmobiel die te vies is om aan te pakken. Ik heb er zelfs een foto van genomen. En ineens kon het wel…. Een scoot met hand- en voetgas. Niet te geloven, zeg!  Mijn vertrouwen in Doove was toen al erg geschaad. Nooit een excuus van hen gekregen, geen kaartje, bosje bloemen of telefoontje.  Tot op de dag dat de adviseur van de i-pad zijn excuses zou komen aanbieden. Nou ben ik de beroerdste niet en als iemand sorry wil zeggen is dat alleen maar goed.

De dag kwam en ik zat te wachten tot dat de gemeente mevrouw samen met adviseur i-pad hier zouden komen. Na anderhalf uur wachten en het alleen maar over de scootmobiel te hebben wat er aan scheelde, komt de gemeente ineens met de klachtenbrief op de proppen. Normaal lijkt het mij dat je begint met je excuses aan te bieden. Ik zei tegen hem dat ik hem totaal niet professioneel vond overkomen en dat als ik hem iets vraag ik daar ook fatsoenlijk antwoord op wilde hebben. Hij keek me niet aan mompelde wat en toen dacht ik, ik ben er klaar mee. Ik ben ‘ginne joker’ op zijn Brabants gezegd.

Via Doove nog een telefoontje gehad hoe dat het gesprek was gegaan ik zei: 
‘Niet goed en ben niet tevreden’. Adviseur I-pad komt er hier niet meer in. 
En van jullie als bedrijf had ik ook meer verwacht van een excuus. Kort maar krachtig. Ik krijg een nieuwe adviseur, het zal mij benieuwen. Scootmobiel afgehandeld en toen kwam de Rolstoel.

Want jaaa daarvoor zit ik gelukkig nog steeds bij de Welzorg lucky me! Maar ook deze moet terug. Inmiddels kreeg ik een maand geleden te horen dat ik een goedkeuring heb vanuit de gemeente met de lightdrive, waar ik al eerder over schreef. Ook daar heb ik drie kwart jaar voor gevochten bij de gemeente om deze er doorheen te krijgen. En nu kon Doove ineens pas 5 december….. we zijn dan al met al een dikke vijf weken verder na de goedkeuring, te triest voor woorden gewoon. En vandaar mijn koptekst ‘Doove Mobility’ zo mobiel zijn ze nie(t)! 
Alles gaat daar op een slakkengangetje. En dat is niet het ergste, maar voordat de rolstoel er dan is ben je weer een week of 5-8 verder.  Ik kan hier erg boos en gefrustreerd om worden, de onmacht die ik dan voel om zo te knokken om mijn vrijheid te behouden  en dat ik nu weer weken/maanden word beperkt voordat ik eindelijk mijn rolstoel heb. Zucht…. 

De dag van de Sint was aangekomen...  5 december. Met vier man sterk zaten ze hier binnen, alleen met twee andere modellen rolstoelen als wat ik voor ogen had en wat blixembosch had geadviseerd. Al moet ik nu wel zeggen dat deze twee mannen wel goed met mij communiceerde van Doove en Medical Sunrise. Maar er was totaal niet met mij gecommuniceerd vanuit de gemeente Geldrop dat het de Quickie Helium wat hun betreft niet ging worden. Ik was een beetje van mijn stuk gebracht. Als de gemeente dit goed met mij gecommuniceerd had, had ik ook nog stappen kunnen ondernemen. Nu kwamen ze aan met een zes jaar oude rolstoel of eentje wat veel groter is als wat ik nu heb. Want tenslotte hoef ik nu geen 'lichtgewicht' meer volgens de gemeente. Ik hou mijn hart vast voor de toekomst. Want het gevecht wat je nu al moet aangaan voor je hulpmiddelen vind ik echt te 'zot voor woorden'. Tenslotte heb ik niet voor deze handicap gekozen. Leg maar een 'pilleke' neer waarvan ik weet dat ik morgen weer gezond ben en ik eet hem op. Dan kunnen ze meteen hun hulpmiddelen houden.

Helaas voor mij zit mijn gemeente nog 1.5 jaar met een contract aan Doove opgescheept. Tegen de gemeente wil ik zeggen, goedkoop is duurkoop en wil niet altijd zeggen dat dit de beste koop is. Want ik ben niet de enige hier in de gemeente waar het misloopt. En ik hang persoonlijk de vlag uit als ze hopelijk weer terug gaan naar Welzorg of naar een betere leverancier!

Lieve groet, Mirjam

Geen opmerkingen: